دلـُم اِمشو هوای صالح ایکِه

بدو صالح که غم بی مه لِه ایکِه

 

بدو صالح بگـَه شعری دوبارهَ

بُنُس مرحم رو زخم پارهَ پارهَ

 

تو بی مِه مثـل شمع پر فروغی

بدو تو یادُم هادَه ای گــــنوغی

 

مَنُس ایجا تـَک و تنها بُـمُـنـُم

موال از کارونت جـا بُـمُـنـُم

 

بدو تو جرات پروازُم هـادَه

بـِگِه پایُین اَ مـِه آغـازُم هادَه

 

بدو ای پـیـر خـسـتهء  زَمونه

بزن وا شعرونت از نو جونه

 

بدو تو یادُم هادَه خندَه و گِر

بَمثلِ پــــــوریـا شاعـر بنـدِر